~HannieHeenim^I^OnTaeM~

อัพในฮิห้ามิได้

1ก้อเลยมานั่งอัพในนี้ซะเลย

แบบว่ายาวจัดอ่ะ

ที่ไม่พอให้ลง...ฮ่าๆๆๆ

ก้อไม่รู้เหมือนกานว่าเขียนไม่มานยาวขนาดนี้

แต่ก้อมาจากความรู้สึกจิงๆอ่ะนะ

ถ้าใครขยันอ่านก้อลองไปตามอ่านกานดูนะคะ

แต่ถ้าขี้เกียจก้อ....คิคิ

ไม่ต้องอ่านมานหรอก

ไม่มีรัยหรอก

1แค่อยากสปอยเท่านั้นเอง 

4:30 081126

Shiny time with SHINee WORLD in Bangkok 2008 (081122 ณ สยามเซ็นฯ)

อัพช้าไปนีส สส (ไม่นีสล่ะมั้งเนี่ย...)

 

ก่อนอื่นก้อขอ...สครีม มม ดังทีนึง

 

กรี๊ด ด ด ด  ดด ด ด ด ด

 

โอ้ว วววว บรรยาย มิถูกเลยทีเดียว

 

กับความ...โอ้ว ว ว ... ของน้อง

 

จาเริ่มบรรยาย ขยายความและนะ

 

เอาตั้งแต่การเดินทางกันเลยดีกว่า

 

หรือจาเอาตั้งแต่ตื่นเลยดี??? (เวิ่นไปมั้ยยะ ???)

 

ก้อแบบว่า1กะคุณปร้าห้องข้างบนอ่ะ(นุ่น)ออกช้ากานนิสนึง
(วันนั้นนุ่นไปนอนบ้าน1น่ะ)

 

ก้อเลยถามผู้มีอุปปการะคุณ(คุณพ่อนั่นเอง)ว่าจาไปทางไหนดีที่มันเร็วๆ

 

ปรึกษากันสักพัก ก้อได้ผลสรุปว่าเราจะนั่งรถไปลงที่เดอะมอลบางกะปิ

 

แล้วก้อต่อเรื่อไปลงประตูน้ำกาน...มานจะเร็วกว่าอ่ะ

 

ตอนนั่งรถไปเดอะมอลอ่ะ...1กะนุ่นก้อนั่งกานคนละที่

 

พอจะถึงเดอะมอลนุ่นก้อเดินมากบอกว่า

 

มีเด็กที่อยู่ข้างหลัง1อ่ะ...เค้าแบบว่ากะลังจ้องอยู่กะพวงองุ่นของบรรดาซะมีช้านอยู่

 

...เหอะๆๆแอบขำนิส สส

 

พอลงรถได้เท่านั้นแหละ...รีบเดิน..หลังเป็นวิ่งเลยอ่ะค่ะ

 

ก้อเวลามานจะถึงตอนลงทะเบียนแล้วอ่ะ

 

แบบว่า...ตื่นเต้นสุด ดด

 

เราก้อไปรอเรืออยู่หลังเดอะมอลกาน

 

ตอนนั่งอยู่บนเรือ..ไม่มีอารายทำ ว่างจัด

 

ไอ้เราก้อ."นุ่นถ่ายรูปกาน"...ฮ่าๆๆๆแบบว่าบ้ากล่องอ่ะค่ะ

 

เราสองคนนั่งอยู่ข้างๆฝรั่งอ่ะ

 

พอเรากดชัตเตอร์ถ่ายกาน นุ่นก้อบอก1ว่าเค้าหันว่ามองอ่ะ

 

เค้าคงคิด...อิสองคนนี้มานอารายกาน...

 

วิวนิ่ก้อไม่ได้สวยไรเลยนะ...อยู่บนเรือ

 

ที่แล่นอยู่ในคลองน้ำเน่าอย่างคลองแสนแสบ

 

แต่อารมณ์มันอยากถ่ายอ่ะ

 

ก้อแบบว่าเก็บไว้ดูแงะ

 

รูประหว่างการเดินทางไปมีทกับน้องๆๆ...คิคิ..คิดได้เนอะ

 

พอไปถึงก้อรีบลงจากเรือและข้ามไปฝังISETAN

 

แล้วก้อเดินไปสยามเซ็นฯทางskywalk...

 

ก้อไม่แน่ใจเหมือนกานว่าเดินหรือวิ่งนิส ส ส  กานแน่

 

พอไปถึงนะ..โอ้ว ววว คนนับแสน

 

ช้านมาช้าแค่ไม่กี่นาทีเองนะเนี่ย

 

แต่แถวที่ต่อจิ...ยาวดั้ยอีก  แบบว่าแถวนี่เป็นงูได้เลยอ่ะ

 

เลี้ยวไปเลี้ยวมา...อยู่ด้านหน้าสยามเซ็นฯอ่ะ

 

คนเดินผ่านไป มา เค้าก้อมองกาน...

 

ผู้ใหญ่ที่ผ่านไป มา ก้อคงจาคิดกาน

 

"พวกนี้มานฝ่ายไหนนัดชุมนุ่มกานอีกเนี่ย"...ฮ่าๆๆๆ

 

พอเดินไปเรื่อยๆเพื่อหาแถวสถิตก้อ..อ๊ะ ..เจอใบเฟิร์นก่อนเลย

 

แต่ใบเฟิร์นมาตั้งนานและแงะ..เค้าก้อลงทะเบียนเสร็จไปแล้ว

 

นั่งสบายใจแล้วอ่ะ..เรานี่จิ...ยังหาที่สิงมิได้เยย

 

1กะนุ่นก้อเดินฝ่าฝูงชลนับแสน นน กานต่อไป...

 

พอเห็นแถวและ..โอ้ว ววว ยาวดั้ยอีกนะคะเนี่ย...

 

กว่าจะถึงช้านนี่คงหกโมงเลยมั้งเนี่ย

 

รอไปสักพัก(พักใหญ่เลยอ่ะค่ะ)..

 

นุ่นก้อเลยจะไปแลกบัตรคอนที่สยามพารากอน(โอ้ว วว เอาซะเต็มยศเลย)

 

ซึ่งมานก้อยังไม่ได้อยู่ดี...(ไมไม่ออกให้ซะทีเนี่ย...คนอื่นเค้าได้ไปเชยชมกานหมดและ)

 

1ก้อยืนรอที่แถวอยู่คนเดียว...(ยื่นนาน น น มาก ก ก นานจนเมื่อยตุ้มอ่ะค่ะ)

 

พอนุ่นมา...1ก้อแบบว่ามีธุระสำ มะ คัญ มากที่ต้องทำ

 

ก้อวิ่งออกจากแถวไปอีก..นุ่นก้ออยู่เฝ้าแทน

 

แบบว่าสงสารคนที่ยืนอยู่ข้างหลังอ่ะ

 

เค้าคงจะแบบว่า..."ช่วยกานนิ่งๆหน่อยเถอะ จะผลัดกันวิ่งไปไหนเนี่ย"

 

สักพักก้อถึงตาเราได้ลงทะเบียนบ้าง

 

โอ้ว ววว พอเห็นลำดับที่ก้อ...ไกลดั้ยอีกอ่ะ

 

ของนุ่นลำดับที่ 768 ส่วนของ1ลำดับที่ 769

 

พอเราได้เราก้อลั้นลาและ...แตอีกยาวไกล

 

เลยแบบว่าแอบเนียนขอพี่สตาฟไปเข้าห้องน้ำ

 

แต่หายไปทางพาฯกอน ฮ่าๆๆๆ

 

ไปเดินหาซื้อของให้น้องและก้อ1ไปเปลี่ยนเสื้อด้วย

 

พอดีสั่งเสื้อจากบอร์ดไว้น่ะ(www.shinee-world.com)

 

แบบว่าขอโปรโมทบ้านนิส สส นึง

 

แล้วเราก้อค่อยกลับมานั่งที่แถวต่อ

 

ขนาดเราไปร่อนมานะ...ก้อยางมิถึงตาเราซะที

 

โอ้ว ววว ช้านจารอมิไหวนะเนี่ย

 

แบบว่าไฮเปอร์จัดอ่ะ...อยู่นิ่งๆนานๆมิได้

 

จิลงแดงตาย...ประมาณนั้น

 

แล้ววันนี้ก้อเดิน + นาน มาก กก

 

เลยโดนEverlastกัดไปซะ...(อยากกัดตอบจิงๆๆ)

 

นั่งสักพักก้อมีน้องข้างหลังทักมาว่าา"ใช่พี่1รึป่าวคะ"

 

ไอ้เราก้องงสิคะ...เอ...แล้วน้องเป็นใครหว่า

 

รู้จักพี่ได้ไงเน้...ถามไปถามมาก้อได้ความมาว่า

 

เคยคุยกานในบ้านใหญ่ชายนี่ค่ะ

 

น้องชื่อน้องน้ำ น้องเคยเห็นรูป1ในบ้านใหญ่อ่ะ

 

งานวันแถลงข่าวฟีโน่อ่ะ...

 

ก้อนั่งคุยกันไปสักพัก...โอ้ย ยยย

 

น้ำย่อย เริ่มทำงาน...เริ่มหิว ววว

 

นุ่นก้อเลยวิ่งไปซื้อเบอร์เกอร์แม๊กมาเสวยกันตรงนั้นเลยทีเดียว

 

แบบว่าหิวมากมายแล้วอ่ะ...ใครจาว่าเราก้อมิสน

 

เรามิแคร์สื่อค่ะ...คิคิ

 

พออาหารหมด...เราก้อรอต่อไปอีกสักพัก

 

พี่สตาฟก้อมาบอกว่าน้องๆจะมากานแล้ว

 

อย่าลุกกันไปไหนนะ..ได้ยินเสียงกรี๊ด ด ด ก้ออย่าเพิ่งลุก

 

แต่...พอดั้ยยินเสียงกรี๊ด ด ด จิงๆ เท่านั้นแหละ

 

อ๊าก กกกก ช้าน มิไหวจาทนแล้ว ววว

 

หัวใจนี่มานแบบว่า โอ้ว วว วว

 

จะทะลักออกมานอกอกน้อยๆของช้าน

 

พี่บอกว่าอย่าลุก..แต่วิญญาณนู๋มานวิ่งไปแล้วแหละ

 

(ตัวไม่กล้าลุกอ่ะ...พี่เค้าขู่ไว้ว่าจะตัดสิทธ์อ่ะ)

 

ฮื้อๆๆๆๆ  ช้านอยากเห็นหน้าน้องๆๆ แบบนานๆอ่ะ

 

แอบอยากเห็นวงโค๊ฟด้วยอ่ะ..ว่าจะเจ๋งเท่าน้องมั้ย???

 

แต่ก้อต้องอดใจอ่ะ(แต่ตอนนั้นน่ะ จาชักดิ้นตายและเหอะ..อยากดูจัด)

 

เราก้อรอต่อไปอีกสักพัก

 

โอ้ว วววว มาแล้ว วว โอกาสของช้าน

 

แถวเราก้อได้ลุกกะเค้ามั่งแล้วอ่ะ

 

เราก้อเดินเข้าไปในลานเอเทียม2...

 

โห...คนนี่นับล้าน(มาจากไหนอีกมากมายเนี่ย)

 

เสียงกรี๊ด ดดด นี่ กระหึ่ม มม

 

พอเข้าประตูเท่านั้นแหละ

 

สายตาของช้านนก้อสอดส่องมองหา

 

อี แทมินเลยทีเดียว ประมาณว่า

 

มันเป็นไปตามที่ใจเรียกร้อง อารายเทือกนั้น..คิคิ(เน่าดั้ยอีกอ่ะค่ะ)

 

แล้วมีพี่คนนึงเค้าบอกว่าตัดขึ้นไปบนเวที ครั้งละ5คน

 

แล้วพี่เค้าก้อนับๆๆ นุ่นได้บลิงบลิง 
 

ส่วน1อ่ะ...กรี๊ด ดดดด ไปแปดตลบ...
 

เป็นความจิงรึนี่  ช้าน นนน ได้น้องแทมสุดที่ร๊าก กกก

 

โอ้ว ววว สวรรค์...ขอบคุณนะคะคุณแม่

 

ที่คอยอยู่ข้างๆลูกและคอยทำให้ลูกสมหวัง

 

ดังปรารถนาทุกครั้ง..ลูกรักคุณแม่นะคะ...คิส สส
 

 

พอได้ก้าวขึ้นไปบนเวที...โอ้ว ววว

 

สมองช้านมาชาไปหมด

 

เจอน้องแล้วแบบว่า...ตึ้ง งงง

 

นี่มันเป็นความจิงชิมิ

 

น้องนั่งอยู่ตรงหน้าช้านจิงๆชิมิ

 

ใครก้อได้...ช่วยตบช้านแรงๆที(อย่าแรงมากนะ..นู๋เจ็บ...คิคิ)

 

น้องน่าร๊าก กกก มาก กกก

 

ไหว้สวยมากเลยอ่ะ ในฐานะที่เป็นคนต่างชาตินะ
(แต่ช่วยหุบนิ้วนิสนึงนะลูก..แทม...คิคิ)

 

สวัสดีครับ...อ๊าก กกกก

 

ตายๆๆๆ ตายไปเลยกะคำแรกของอิน้อง

 

อยากจะลงไปดิ้น ตรงนั้นเลยอ่ะ...แต่เกรงใจประชาชีนิส สส

 

ช้านนะอยากจะเอามืออ่ะไปรับไหว้น้องแทบแย่

 

เจอเข้าไปคำแรก  เราก้อแบบว่าทำไรไม่ถูกเลยทีเดียว

 

ของที่จะให้น้องอยูมือซ้าย  กระเป๋าอยู่มือขวา...

 

แทนที่จะส่งของมือซ้ายให้น้อง

 

แต่ช้านดันเอากระเป๋ามาตั้งบนโต๊ะ...โอ้ย ยย ก่งก๊งดั้ยอีก

 

พอตั้งสติดั้ย(ด้วยเวลาที่กระชั้นชิดมาก)

 

ก้อส่งซีดีไปให้น้องเซ็น พร้อมกับยื่นขนมที่เตรียมมาให้น้อง
 เป็นขนมกลีบลำดวน

 

ที่มืออ่ะเขียนไว้ว่า "Please write my name To 1"

 

กะจะเรียกน้องให้ดูอ่ะนะ

 

แต่พอเงยหน้าขึ้นไปดูคนที่ยืนหลังน้อง

 

โอ้ว ววว เหอะๆๆๆ  พี่ชเว จิน 
(แอบกรี๊ด ดดด พี่โหล่ว วว มาก กก ไม่แก่เท่าพี่ซึงฮวานซูจูด้วยอ่ะ)

 

มิดีมั้งถ้าจะแบบมือให้น้องอ่านอ่ะ

 

อาจจะโดนเอาเป๋าฟาดหน้า เหมือนFCเกาดั้ย...มิปลอดภัยกะชีวิต...ฮ่าๆๆ

 

และช้านก้อได้ลายเซ็นน้องมา
(ปากกานี่อ่อนมาก กก พี่สตาฟคะ..เปลี่ยนปากกาให้น้องมั่งก้อได้นะ)

 

กรี๊ด ดดด ไปหลายตลบ...โอ้ย ยยย

 

ส่วนนุ่นน่ะหรอ..พอดี่ว่าในชุดของเราอ่ะ

 

มีพี่สาวคนนึงเค้าอยากได้ลายเซ็นบลิงบลิงเลยมาขอแลกกะนุ่น

 

ก้อเลยได้ของ มายน้องคีย์ของเธอไปตามระเบียบ

 

แม้ว่านุ่นจะอยากได้ของหู้มากกว่า

 

แต่นุ่นแอบกระซิบ(ไม่กระซิบล่ะมั้ง)มาว่า

 

คีย์น่ารักมาก ใสมาก บริ้ง มาก กก

 

ตอนนี้คุณเธอก้อหลงมายน้องคีย์ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

ยิ่งคีย์นี่ยังกะถอดนิสัยพี่เรลล่ามาเลยอ่ะ

 

แบบว่าร้ายกาจพอกาน..คิคิ  นี่คือคำชมนะคะ

 

เธอยิ่งกรี๊ด ดด ไปกันใหญ่

 

(ตามอ่านบันทึกนุ่นได้ที่ http://ameblo.jp/anabaena )

 

บรรยายความรู้สึกของตัวเองออกมาไม่ถูกเลยอ่ะ

 

เอาเป็นว่าดีใจเหมือนถูกรางวัลที่1เลยอ่ะ
(พูดเหมือนเคยถูก...ฮ่าๆๆๆ)

 

แล้วเราก้อไปหาสมาชิกของบ้านทูไนท์คนอื่นๆ

 

และสุดท้ายเราก้อตัดสินใจกานว่า

 

เราจะตามไปส่งน้องที่สนามบินกาน (ฮื้อๆๆๆ  แต่แอบเศร้าอ่ะ...เราจะต้องจากกันแล้วหรอเนี่ยที่ร๊าก กก)  เราจะต้องไกลกันแล้วชิมิ ตอนแรกเราก้อเคว้งว่า..ตอนนี้น้องอยู่ไหนกัน

 

แต่แล้วก้อมีสายของสวรรค์มาบอกว่า

 

น้องทานอาหารอยู่ที่ อารีรัง สาทร

 

เราก้อนั่งBTSตามน้องกานเลยและไปต่อแท็กซี่ไปอารีรัง

 

พอมาถึงน้องก้อเพิ่งจะเข้าไปอ่ะ แบบว่าเรามาทันอ่ะค่ะ

 

BTSก้อตามน้องๆได้นะคะ...คิคิ(แอบยืมคำพูดนุ่นมาอ่ะ)

 

และแล้วเราก้อกลายมาเป็นพวกถ้ำมองกานไปโดยปริยาย

 

แบบว่าแอบส่องน้องๆผ่านช่องของต้นไม่
(อยากปีนขึ้นไปชั้นสองแล้วไปตัดมันทิ้งซะ)

 

โอ้ว ววว หู้น่ารักมาก กกกก

 

แบบว่าน่ารักจิงๆอ่ะค่ะ

 

น่ารักกว่าที่เราเห็นในรูปอีกมากมายก่ายกอง

 

น้องมิได้อ้วนเลยนะ...แค่น้องดูเป็นคนที่ตัวโตอ่ะ

 

แบบว่าโครงร่างใหญ่อ่ะ...แต่ตัวโต สูงมาก กก

 

หุ่นแมนอ่ะค่ะ...เอาเป็นว่า น่ารักอ่ะค่ะ จบ

 

โฮก้อเท่ของเค้าไปตามระเบียบ

 

คีย์ก้อนะ..อย่าที่บอกว่าทำเอานุ่นเพ้อไปเลย

 

แทมินของช้านก้อ...กรี๊ด ดดดด

 

มิคำไดจามาบรรยายอ่ะค่ะ

 

น่าร๊าก กกก มาก กก  ก

 

ส่วนบลิงบลิง...แหะๆๆๆ

 

ตัวสูงน้อยกว่าเพื่อนๆไปนีส สส นะคะนู๋

 

กลับเกาแล้วก้อโด๊ฟนมเยอะๆนะจ๊ะ

 

ยังทันๆๆๆ...กลับมาอีกที..เอาให้เท่าน้องโฮเลยนะ(นี่ก้อเวอร์ไป..คิคิ)

 

...แว๊บ บบ หลบ บาทา สาวก บลิงบลิง...คิคิ

 

และแล้ว น้องลงมาเสียงกรี๊ด ดด มาเท่านั้นแหละ

 

เราก้อกระโดดขึ้นแท็กซี่ที่เราไปเจรจามาได้

 

ตามคราวนี้ ตามด้วยแท็กซี่กานนะคะ

 

จะบอกว่าแท็กซี่เป็นสิบคันอ่ะค่ะ..เยอะมาก กก

 

แล้วรถน้องก้อขับวนๆๆเข้าซอยนั้น ออกซอยนี้

 

และก้อมีช่วงนึงที่รถตู้สตาฟ จอดแวะเติมน้ำมัน

 

ถ้ารถน้องแวะนะ...ฮ่าๆๆๆ  มีหวังปั้มแตกแน่ๆๆ

 

แต่สุดท้ายรถน้องก้อมาจอดที่ Health Land

 

อ้าว วว แล้วจะวิ่งวนทำเพื๊อ???

 

สุดท้ายก้อมาจอดแถวๆเดิม...

 

โอ้ว ววว น้องคะ..ใจเย็นกานเป็นน้ำแข็งเลยนะเนี่ย

 

เครื่องออกห้าทุ้มสี่ห้า...สามทุ่มกว่ายังมีกะใจมานั่งนวดกานอีก

 

เหอะๆๆๆสงสัยรุ่นพี่ซูจูจาแนะนำมา

 

เข้าไปนวดประมาณครึ่งชม.อ่ะ

 

อย่าให้รุ้นะว่าแจกลายเซ็นมา แต่เข้าไปนั่งนวดฝ่าเท้ากานอ่ะ(ยืมคำพูดใบเฟิร์นมา...คิคิ)

 

เมื่อเวลาผ่านไป มิเตอร์เราก้อวิ่งผ่านไปเรื่อยๆด้วยเช่นกาน..เฮ้อ...

 

เงินกะลังหมุนไป กะลังจะหมุนไป...

 

พวกเราก้อเตรียมตัวรถกานเรียบร้อยพร้อมออกกานเต็มที่

 

คือหันหัวรถพร้อมออกทางซ้ายเต็มที่
(เลี้ยวซ้ายจะออกทางถนนที่เราวิ่งมาก่อนเลี่ยวเข้าHealth Land )

 

แต่ที่ไหนดั้ย..โอ้ว วว อิรถทะเบียน ฮจ 6993 มันกลับหักหัวรถเลี้ยวขวา

 

วิ่งเข้าซอยกันซะยังงั้นเลย

 

แล้วซอยก้อนะคะ...แค๊บแคบ บบบ

 

แล้วรถFCก้อมีเป็นรถตู้อยู่สามคันส่วนที่เหลือเป็นแท็กซี่หมดอ่ะ

 

อิตอนกลับรถนี่จิ...แบบว่าใจหายไปแล้วอ่ะ

 

ลุ้นมาก กก  คือกลัวหลุดอ่ะ

 

เพราะเราตามมาสักพักแล้วอ่ะ

 

ถ้าจะมาหลุดตอนนี้ก้อเสียดายมากอ่ะ...อาจมีร้องกานได้อ่ะ  

แต่เคืองเหอะ..อิรถแท็กซี่คันสีฟ้าอ่ะ ทะเบียน ทร xxxx แมร่ง งงง

 

เป็นFCที่ไร้มารยาทที่สุดอ่ะ...ขอบ่นหน่อยเถอะ

 

รถคันของตัวเองมาอยู่หน้าสุดอ่ะ...เวลาหักรถกลับอ่ะ..

 

เค้าก้อต้องให้รถคันที่อยู่ท้ายๆไปก่อนสิ

 

เพราะถึงตัวเองจากลับรถได้...แต่ก้อไปไม่ได้อยู่ดี

 

เพราะมานก้อจะไปติดรถคันถัดไปอีกอ่ะ

 

มานก้อต้องไปตามลำดับสิ..เพราะซอยมานแคบมาก

 

นี่อารายอ่ะ...มาชี้หน้าคนบนรถเราดั้ยไง

 

ไร้มารยาท เป็นที่สุด...คิดจะตามอย่างเดียว

 

แต่ไม่ดูอาไรเลย....เฮ้อๆๆๆ  พอๆๆดีกว่าเดี๋ยวอารมเสีย

 

ในที่สุดรถเราก้อหันกลับทันและเร่งเครื่องตามเลย

 

รถตู้FCที่ติดสติกเกอร์ แบทแมนอ่ะเจ๋งมากเลยอ่ะ

 

ตามแบบว่าจิกมาก..แต่ไม่รบกวนรถันอื่นๆอ่ะ(ไม่เหมือนแท็กซี่คันนั้น)

 

เราก้อตามมาแบบติด..แต่ตอนกลับรถอ่ะเราช้าเพราะว่าติดรถตู้อีกคันนึง

 

จึงทำให้เราห่างน้องอยู่พอสมควรอ่ะ

 

แต่ก้อยังเห็นอยู่นะ..พอขับไปเรื่อยๆๆ

 

เอ๋..มีรถFCหลายคันเลยอ่ะที่หลุดน่ะ(รวมถึงรถแท็กซี่คันนั้นด้วย...แอบสะใจนิส สส)

 

แต่เราก้อยังทันอยู่...บรรยายกาศตอนตามน้องน่ะหรอ

 

ฮ่าๆๆๆ...บอกไม่ถูกหรอกค่ะ ว่าตื่นเต้น และดีใจขนาดไหน

 

ต้องลองนะ...ถึงจะเข้าใจความรู้สึกเรา

 

แต่แล้ว...รถเรากับรถตู้FCอีกคัน..และแท็กซี่FCอีกสามสี่คันมั้ง

 

ดันมาติดไฟแดงอ่ะค่ะ..โอ้ว ววว

 

ใจหวิวไปเลยอ่ะ...นี่เราหลุดแล้วจิงๆหรอเนี่ย

 

ไม่อยากเชื่อเลยอ่ะ...แต่รถตู้แบทแมนนี่เจ๋งจิง

 

เป็นคันเดียวที่ยังตามน้องทันอ่ะค่ะ

 

แต่ตอนนี้อารมณ์1แบบว่า

 

ช้านจาร้องละนะ...เศร้าดั้ยอีก

 

เงียบไปเลย..แต่คุณลุงคนขับค่ะ

 

เก่งมาก กก ขอชมเลย

 

คุณลุงเข้าใจเราอ่ะค่ะ..หลายครั้งที่เราสครีม มม ใส่หู้เค้า

 

แต่เค้ากลับไม่ว่าอะไรอ่ะ...ถ้าเป็นคันอื่นสิ

 

เหอะๆๆโดนไล่ลงแต่แรกแล้วมั้ง

 

พอเราหลุดคุณลุงก้อไม่พูดจาไรเลย

 

ไม่ถามเราด้วยว่าจะเอาไงต่อ

 

แต่คุณลุงมาบอกทีหลังว่า...

 

เวลาขนาดนี้แล้วรถน้องไม่น่าจะไปไหนแล้วปหละ

 

คงจะมุ่งหน้าไปสนามบินเลย

 

คุณลุงก้อเลยวิ่งขึ้นมอเตอร์เวย์ ไปสนามกาน

 

เราทุกคนเงียบกานมาก..ไม่เหมือนตอนนที่ตามติดรถน้องเลยอ่ะ

 

แบบว่าโดนความเงียบเข้าครอบคลุม...

 

แต่วิ่งขึ้นมอเตอร์เวย์ได้สักพัก
 (ตอนนั้นรถทุกคันหลุดหมดแล้วเหลือแค่รถตู้แบทแมนคันเดียวที่ยังตามทัน
แล้วก้อดูเหมือนว่ารถเราะวิ่งอยู่ลำดับที่สองหรือสามประมาณเนี้ย)

 

ตาของนุ่นก้อเหลือบไปเห็นรถแบทแมนเข้าค่ะ

 

โอ้ว ววว สวรรค์(อีกแล้ว)...เราตามรถน้องทันแล้ว

 

ณ ตอนนั้น...ในรถกลับมาชีวิตชีวากันอีกรอบ

 

แบบว่าดีใจมากๆๆอ่ะ...ที่เราตามน้องทัน

 

พอถึงสนามบินเราก้อรีบลงไปรอที่ประตู

 

และอีกไม่กี่นาทีตามมารถของพี่การ์ดก้อเข้ามาจอดเทียบ

 

และก้อตามมาด้วยรถน้อง...โอ้ว ววว กรี๊ด ดด อีกรอบ

 

1ยืนอยู่ห่างจากรถน้องๆไม่ถึงสองฟุตเลยอ่ะ

 

แต่...ดันมีแบนเนอร์บ้านไหนก้อไม่รู้อ่ะ...มากางซ้อนหลัง1กะนุ่นซะง้าน

 

อ้าว ววว ช้านต้องหลบให้เธอชิมิเนี่ย...ทั้งๆๆที่ช้านมาก่อนอ่ะ

 

เราก้อเรารีบวิ่งไปหาที่ยืนใหม่...แต่ใครจาอารายกะช้านนักนิ่

 

มากระแทกหลัง1อ่ะ..จนเกือบล้มแน่ะ

 

เคเค..มิเป็นไรเราชายนี่เวิลด้วยกาน

 

แล้วเราก้อวิ่งเข้าไปด้านใน...

 

โอ้ว ววว กรี๊ด ดดด น้องๆน่ารักมาก กกก

 

แม้ว่าจะดึกแล้ว วว ...แม้ว่าน้องจะทำงานมาหนักและเหนื่อยกันทั้งวัน

 

แต่น้องๆๆก้อยังยิ้มและโบกมือให้เราตลอด

 

เรานักชายนี่ก้อเพราะแบบนี้แหละ..รู้ตัวมั้ย

 

สปิริตน้องแรงกล้ามาก ก ก พยายามต่อไปนะคะชายนี่

 

สู้สู้ต่อไป...รับรองอีกไม่นาน...ชายนี่จะไปถึงดาวแน่...

 

หู้..เธอเป็นลีเดอร์ที่ดีมากๆจิงๆ

 

ไม่มีใครเหมาะสมเท่าเธออีกแล้ว

 

เธอทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยม...คอยดูแลน้องๆตลอด

 

เป็นลีดเดอร์ที่ดีต่อไปนะคะ...

 

และน้องก้อเริ่มเดินห่างจากเราออกไปๆๆๆ

 

1อะกะวิ่งตามไปส่งน้องให้ถึงที่สุดอ่ะ

 

จะวิ่งเข้าเกตตามและ..แต่นุ่นน่ะห้ามไว้...

 

ตอนนั้นนะ..กลับมาโหมดเศร้าอีกแล้ว

 

นี่เราต้องแยกกานจิงๆแล้วหรอเนี่ย...ฮื้อๆๆๆๆ

 

....ไม่เป็นไร...ยังไงซะอีกไม่กี่วันเราก้อจะได้เจอกานอีก...ชิมิ

 

พยายามพูดปลอบใจตัวเอง...อย่าเศร้าๆๆ

 

แล้วพอเราเดินออกมาสักพัก...อ้าว ววว

 

นั่น..พี่หมูแอดมินบ้านจุ๊บนี่นา(บอร์ดซูจู)

 

แล้วก้อเจอพี่ๆเมเนจบ้านจุ๊บด้วย

 

และที่ฮือฮาสำหรับช้านที่สุดต้องเป็น

 

เราเจอพี่คนที่ได้ลยเซ็นน้องๆทุกคน

 

จากรายการ 5 LIVE ด้วยอ่ะ...พี่เค้าเป็นเพื่อนกับพี่หมูอ่ะ

 

โอ้ว ววว นี้ช่างกลมเจงๆๆๆ

 

และนุ่นก้อชี้ให้ดูพี่รุ้ง...ว้าว วว พี่รุ้งตัวจิงสวยกว่าในฮิห้าอีกอ่ะ

 

น่ารักค้อต...เหมือนหู้มาก กกก

 

แบบว่าดูแมนมากอ่ะค่ะ

 

แต่....พี่มีแฟนผุ้ชาย..ฮ่าๆๆๆ  อดเลยช้าน...คิคิ ความคิดเลวดั้ยอีก

 

โอ้ว ววว วันนี้ช้านได้อะไรมากมายเลยอ่ะ

 

นี่คงจะเป็นรางวัลของชีวิตช้านในช่วงนั้นมั้ง

 

และเราก้อไปรวมกานที่แท็กซี่อีกครั้งก่อนแยกย้ายกานกลับ

 

พอดี1กะนุ่นกลับเองจากสุวรรณภูมิจะถึงบ้านเร็วกว่าอ่ะ

 

แล้วก้อมาช่วยกานเรื่องค่ารถ

 

ไม่อยากจะเชื่อ...ตามกันแบบว่า ได้ โดน สุดๆๆ

 

หารกันแล้วแค่คนละร้อยเองอ่ะ

 

โอ้ว ววว ถูกมาก กกก...แล้วเราก้อส่งใบเฟิร์นกลับบ้าน

 

1กะนุ่นก้อเดินเข้าสนามบินอีกครั้ง..จะตามน้องไป...ฮ่าๆๆโม้เล่น

 

จะลงไปด้านล่างเพื่อรอชัทเทอร์บัส ไปขึ้นรถที่ชานชลารถประจำทาง

 

เวลาตอนนั้น(ตอนรอรถกลับบ้าน)ก้อปาไปตี1กว่าๆแล้วอ่ะ

 

เสียวโดนพ่อบ่นมาก กก

 

แต่1ก้อโทรบอกก่อนหน้านี้แล้วแหละว่าจะกลับดึก

 

และสุดท้ายเราก้อถึงบ้านอย่างปลอดภัย ด้วยเวลาตีสองกว่าๆๆ

 

และเราก้อหวังว่าน้องๆๆคงจะประทับใจกับประเทศไทย

 

ชายนี่เวิลไทย ขอให้น้องๆรักเมืองไทยมากๆนะคะ

 

เหมือนที่ซูจูเค้ารักเมืองเลยดั้ยมั้ย...

 

และก้อหวังว่าน้องๆๆคงจะเดินทางถึงที่หมายโดนสวัสดิภาพนะคะ

 

แล้วเราเจอกันใหม่นะคะ...ชายนี่...ดวงดาวของเรา  ขอแสดงความคิดเห็นนิสนึงนะคะ

 

เราแอบรู้มานะคะว่ามีชายนี่เวิลบางคนไปล่วงล้ำสิทธิส่วนบุคคลของน้อง

 

ครั้งนีไม่เป็นไร..เราพร้อมที่อภัยให้คุณ

 

แต่ครั้งหน้า และครั้งต่อๆไป...เราขอนะคะ

 

อย่าไปดึง ลาก น้องๆเลยนะ...น้องๆคงเจ็บอ่ะค่ะ

 

ถ้ามีโอกาสเราก้อคงจะได้สัมผัสน้องเองแหละค่ะ

 

ได้สัมผัสใกล้ชิด (แบบว่าจับมือน้องอ่ะค่ะ)

 

แบบที่น้องๆเต็มใจอ่ะค่ะ...เหมือนมีทลายเซ็นซูจู

 

ที่เค้าให้จับมือได้อ่ะ...ถ้าเราเป็นชายนี่เวิล

 

ที่ดีและมีมารยาทต่อไป..โอกาสนั้นต้องมาหาเราแน่ๆ

 

เราไม่อยากให้น้องเค้ากลัวประเทศไทย

 

กลัวชายนี่เวิลไทย....

 

เรามาร่วมปกป้องและคอยดูแลน้องๆด้วยกันนะคะ

 

สู้สู้นะคะชายนี่ และ ชายนี่เวิลไทย

 

เรามาสู้ไปด้วยกันนะคะ

 

~ Fighting !!! ~

   

 

ปล.1นี่เป็นบันทึกที่ใช้เวลาเขียนนานที่สุดอ่ะประมาณสามช.ม.ได้....ไมนานงี้เนี่ย

ปล.2 ขอบคุณนะคะคุณพ่อที่ยอมให้ลูกกลับบ้านดึกได้วันนั้น...ถ้าลูกพร้อมเมื่อไหร่ลูกจะบอกนะคะว่าลูกกะลังกรี๊ดนักร้องเกาหลีอยู่...แต่เหมือนว่าไม่ต้องบอก..คุณพ่อก้อพอจะตงิดๆอยู่บ้างแล้วแหละ..คิคิ

ปล.3ขอบคุณคนบนฟ้านะคะที่คอยช่วยเหลือลูกตลอดทริปนี้ ทำให้ฝันลูกเป็นจริงบ้างแล้ว

ปล.4ขอบใจนะคะนุ่นที่เธอคอยอยู่ข้างชั้นและช่วยเหลือตลอดเวลา

ปล.5เสียดายจังที่มดไม่ได้ไปมีทน้องด้วยกาน...แต่ไม่เป็นไรชิมิคะมด..1โทรรายงานสถานะการณ์ไปและ(โทรไปครั้งเดียวเธอกล้าเรียกว่า"รายงานสถานะการณ์" หรอยัย1...คิคิ)

ฮ่าๆๆๆๆปล.เยอะเชียว

 

 

08 내 곁에만 있어 (Best Place).wma - SHINee